به نام خدا

سلام . عده ای از دوستان گفتند که مطالب وبلاگ تو اگر چه عبرتی در خود نهفته دارد ولی باعث کجروی می شود . بعد هم دیدم که وبلاگ را در برخی مناطق مسدود کرده اند انگار که یک وبلاگ داستانهای سکسی باشد ! این بود که با غم فراوان مطالب وبلاگ را حذف کردم . غمگین بودم ولی مطمئن ... زیرا می دانستم مطالبی که نوشته ام همیشه در ذهن و قلب دوستان باقی است .

   یک عده از دوستان هم که تعدادشان زیاد بود نصیحت می کردند که : زبان سرخ سر سبز را بر باد می دهد و تو با این نوشته هایت آخر سر گیر خواهی افتاد !

   بنده می دانم و می دانستم که نهایت بدبختی یک وبلاگ نویس مزخرفی مثل بنده مسدود شدن وبلاگش است و خطر بربادرفتگی سر سبز بنده را تهدید نمی کند ولی روحیه ی نوشتن را از دست دادم .

   چندبار هم سعی کردم وبلاگ را حذف کنم ... کلمه ی رمز را که می نوشتم و حذف را میفشردم می نوشت کلمه ی رمز اشتباه است ! امروز که سیستم عامل رایانه ام را عوض کرده بودم با خودم گفتم یکبار دیگر سعی در حذف وبلاگ کنم شاید شد ... باز نشد لذا  تفالی بر دیوان حافظ زدم این ابیات آمد :

هر آنکه جانب اهل وفا نگهدارد

خداش در همه حال از بلا نگهدارد

گرت هواست که معشوق نگسلد پیوند

نگاهدار سر رشته تا نگهدارد

حدیث دوست نگویم مگر بحضرت دوست

که آشنا سخن آشنا نگهدارد

سر و زر و دل و جانم فدای آن محبوب

که حق صحبت مهر و وفا نگهدارد

دلا معاش چنان کن که گر بلغزد پای

فرشته ات به دو دست دعا نگهدارد

نگه نداشت دل ما و جای رنجش نیست

ز دست بنده چه خیزد ، خدا نگهدارد

صبا در آن سر زلف ار دل مرا بینی

ز روی لطف بگو که جا نگهدارد

غبار راه گذارت کجاست تا حافظ

بیادگار نسیم صبا نگهدارد

   مدتی بود یک وبلاگ دیگری مینوشتم شامل مطالب جسته و گریخته ... شاید می خواستم خودم را ارضا کنم ... بهرحال باز شروع به نوشتن این وبلاگ خواهم کرد اما با توجه به این مطلب که :

دلا معاش چنان کن که گر بلغزد پای       فرشته ات به دو دست دعا نگهدارد

با آرزوی توفیق - امیرعلی